De meeste heidagen beginnen met een flipchart en eindigen met een actielijst die na twee weken niemand meer kan vinden.
Drie mensen. Eén plek. En de overtuiging dat wat er echt toe doet, is de relatie die we hebben met onszelf en de buitenwereld.
Drie mensen. Eén plek. En de overtuiging dat wat er echt toe doet, is de relatie die we hebben met onszelf en de buitenwereld.
Niet door wat er staat, maar door wat je voelt zodra je aankomt.
Avalon ligt verscholen in de Schoorlse duinen. Het is het snijpunt van drie werelden die normaal gescheiden opereren: de rust van een exclusive retreat, de diepte van inner work, en de helderheid die leiders zoeken. Nergens anders vind je die drie tegelijk.
Dat is geen toeval. Dat is een ontwerpkeuze.
Alles op Avalon: de ruimtes, het licht, het terrein, het eten, is ontworpen om twee dingen heel goed te doen: vertragen en helderheid scheppen. Niet als doel, maar als voorwaarde voor wat erna komt.



Net voor de eerste lockdown in 2020 besloten drie vrienden Amsterdam te verlaten. Even de natuur in, twee weken en dan weer terug.
Dat is niet helemaal gelukt. Want ze zitten er nog steeds.
Wat ze in de eerste maanden op Avalon ontdekten was iets dat ze niet hadden verwacht: vrienden en familie die langskwamen, kwamen helemaal tot rust. En het gesprek dat thuis en op werk niet plaatsvond, ontstond hier vanzelf.
De behoefte aan vertraging en echte connectie hebben ze eerst kleinschalig getest. Na veel positieve reacties is Avalon ondertussen doorgegroeid naar een onderscheidende plek en programma (The Gathering).
De intentie van de plek is hetzelfde gebleven: gathering to connect. Een plek waar de connectie met jezelf, met anderen en met de natuur versterkt kan worden. Vanuit deze staat kunnen we de wereld weer wat mooier maken.


Creativiteit, helderheid en contact ontstaan niet onder druk. Alles op Avalon – van de snelheid waarmee de deur opengaat tot de lengte van het diner – is ontworpen om het tempo te verlagen.
Elke gast die Avalon verlaat, voelt zich helderder dan toen hij aankwam. Helderheid betekent niet altijd meer comfortabel op korte termijn. Helderheid ontspant wel.
In de polariteit van geven & ontvangen, kiezen wij ervoor om eerst te geven. Geven komt uit een plek van kracht en dankbaarheid. Vanuit deze plek willen wij opereren.
Avalon is geen formule, het is een concept. Het is de samenkomst van drie mensen die hun individuele kwaliteiten inbrengen.

Rubin voelt wat een ruimte nodig heeft voordat iemand het kan benoemen.
Hij bewaakt wat Avalon onzichtbaar maakt: de sfeer, de intentie, de diepte. De reden dat gasten terugkomen is vaak iets dat ze niet kunnen benoemen. Dat is Rubi.

Jasper geeft Avalon woorden. Niet om het uit te leggen, maar om het herkenbaar te maken. Hij faciliteert, verbindt en vertaalt: tussen mensen, tussen ideeën, tussen wat er nu is en wat er kan zijn.

Amos is de gastheer in de diepste zin: niet iemand die bedient, maar iemand die voedt.
Wat je proeft op Avalon is zijn handschrift. En de reden dat gasten aan tafel blijven zitten als het eten allang op is. Waar anderen visie hebben, heeft Amos handen. Hij houdt Avalon gegrond.
De meeste heidagen beginnen met een flipchart en eindigen met een actielijst die na twee weken niemand meer kan vinden.
Een ruimte doet iets met mensen. Altijd. De vraag is of je dat bewust inzet.
Beide termen worden door elkaar gebruikt. Maar wat je kiest, bepaalt wat er na afloop overblijft.
Wie werkelijk in contact is met zichzelf, met anderen en met de natuur, kan van daaruit mooie dingen doen voor de wereld.
Wij creëren de setting. De rest gebeurt vanzelf.